انجمن علمی تخصصی طب اورژانس ایران- مرور مجلات طب اورژانس
مرور مجلات (شماره هفتم - اول اسفند ماه 1389)

حذف تصاویر و رنگ‌ها

دستورالعمل استفاده از کتامین در بخش اورژانس برای آرام‌بخشی ( Sedation ) هنگام انجام پروسیجر به روز شد

Annals of Emergency Medicine, January; 2011

 مترجم: دکتر امیرحسین جهانشیر ایمیل

نکات برتر این به روز رسانی

تغییرات دستورالعمل نسبت به نسخه 2004

  o حوزه سنی تجویز کتامین در اطفال گسترده‌تر شده و سن 12-3 ماه را نیز شامل می‌شود که سن کمتری نسبت به دستورالعمل قبل است.

  o اقدامات مینور دهان و حلق و ترومای سر دیگر کنترااندیکاسیون کتامین نمی‌باشد.

  o پزشکان اورژانس باید هرجا که ممکن باشد، کتامین را وریدی تجویز کنند تا عضلانی چون بازگشت اثرات آن سریع‌تر بوده و تهوع کمتری خواهد داشت.

  o استفاده روتین از آنتی‌کولینرژیک دیگر توصیه نمی‌شود.

  o استفاده روتین از بنزودیازپین پروفیلاکتیک در کودکان دیگر توصیه نمی‌شود اما در بالغین شاید مفید باشد (مثلاً میدازولام با دوز mg/Kg 0.03 وریدی؛ دفعات لازم برای مفید بودن = 6)

  o استفاده پروفیلاکتیک از اندانسترون شاید کمی استفراغ را کاهش دهد (دفعات لازم برای مفید بودن ≥ 9)

  سایر توصیه‌های موجود در دستورالعمل 2011 عبارتند از:

  o اندیکاسیون‌های مصرف کتامین عبارت است از:

    •   اقدامات کوتاه مدت دردناک، به ویژه در آنهایی که بی‌حرکتی مورد نیاز است مثل زخم‌های صورت، دبریدمان سوختگی، جاانداختن شکستگی، برش آبسه و درناژ آن، جاگذاری CV Line یا توراکوستومی لوله‌ای
    • معایناتی که می‌توانند از نظر هیجانی استرس‌زا باشند (مثل معاینه از نظر تجاوز جنسی در کودکان)

  o کنترااندیکاسیون‌های آن عبارتند از:

  •  مطلق:
    • سن < 3 ماه
    • اسکیزوفرنی تشخیص داده شده یا محتمل
  •  نسبی:
    • اقدامات ماژور که سطح خلفی حلق را تحریک می‌کنند مثل آندوسکوپی
    • شرح حال ناپایداری راه هوایی
    • جراحی یا تنگی نای
    • عفونت یا بیماری ریوی فعال
    • بیماری قلبی عروقی تشخیص داده شده یا محتمل
    • هیپرتانسیون
    • توده‌ها، ناهنجاری‌ها یا هیدروسفالی CNS
    • گلوکوم یا صدمه حاد کره چشم
    • پورفیری
    • اختلالات تیروئید یا مصرف داروهای تیروئیدی

  o برای تجویز دوز تجزیه‌ای ( Dissociative ) کتامین در آرام‌بخشی ( Sedation ) دو نفر پرسنل که در مورد مشخصات منحصر به فرد کتامین آموزش دیده باشند نیاز هستند؛ مثلاً یک پرستار برای تحت نظر داشتن بیمار و یک پزشک برای انجام پروسیجر مربوطه

  o کتامین تا هنگام آماده شدن پزشک برای شروع پروسیجر خود نباید تجویز شود، چون شروع حالت تجزیه‌ای ( Dissociation ) معمولاً بسیار سریع است.

  o اگر سودمندی واضحی در تلاش برای تجویز دوز تیتره وجود نداشته باشد، کتامین ابتدا به صورت یک دوز بارگیری وریدی یا عضلانی داده می‌شود

  o اگرچه تزریق وریدی ارجح است اما تزریق عضلانی وقتی راه وریدی در دسترس نباشد یا بیمار همکاری نکند قابل استفاده است

  o راه وریدی در اطفالی که تزریق عضلانی به آنها داده می‌شود لازم نیست اما در بالغین برای درمان واکنش‌های ناخوشایند هنگام به هوش آمدن بیمار ضروری است.

  o دوز بارگیری در اطفال mg/Kg 2-1.5 وریدی و در بالغین mg/Kg 1 وریدی است که برای 60-30 ثانیه داده می‌شود. دوزهای اضافی mg/Kg 1-0.5 نیز در صورت نیاز قابل استفاده هستند.

  o برای استفاده عضلانی در اطفال، دوز بارگیری mg/Kg 5-4 است که دوز کامل یا نصف آن هر 10-5 دقیقه اگر میزان آرام بخشی کافی نبوده یا دوزهای بیشتری نیاز باشند قابل تکرار است.

  o تجهیزات ساکشن، اکسیژن، BVM و تجهیزات مناسب سن بیمار برای تعبیه راه هوایی پیشرفته باید حین تجویز کتامین تا به هوش آمدن بیمار در دسترس باشد

  o مراقبت دقیق راه هوایی و تنفس توسط یک مراقب بهداشتی حرفه‌ای مجرب تا به هوش آمدن کامل بیمار ضروروی است

  o عوارض جانبی شایع عبارتند از هیپرتونیسیتی و حرکات تصادفی بی هدف عضلانی

  o حین به هوش آمدن ممکن است استفراغ رخ دهد (%8.4 در اطفال)؛ همچنین آژیتاسیون (خفیف در %6.3 و دارای اهمیت بالینی در %1.4موارد)

  o سایر عوارض جانبی در اطفال عبارتند از بد قرار گرفتن راه هوایی که شاید نیاز به وضعیت دهی مجدد داشته باشد، لارنگواسپاسم گذرا (%0.3)، آپنه یا دپرسیون تنفسی گذرا (%0.8)، افزایش ترشح بزاق (نادر)، کلونوس، سکسکه یا راش‌های کوتاه مدت غیرآلرژیک روی صورت و گردن

 

نشانی مطلب در وبگاه انجمن علمی تخصصی طب اورژانس ایران:
http://isem.ir/find.php?item=1.139.133.fa
برگشت به اصل مطلب