[صفحه اصلی ]   [ English ]  
بخش‌های اصلی
صفحه اصلی::
عضویت::
معرفی انجمن::
کارگروه صنفی::
اخبار و اطلاع رسانی::
معرفی طب اورژانس::
معرفی مراکز طب اورژانس::
مرور مجلات طب اورژانس::
آموزش های تخصصی::
آموزش های همگانی::
تالارهای بحث و گفتگو::
معرفی سایت به دوستان::
ارتباط با ما::
پست الکترونیک::
ثبت نام::
::
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
:: مرور مجلات (شماره نهم- پانزدهم اردی بهشت ماه 1390) ::

ترجمه مقالات از دکتر امیرحسین جهانشیر

انفوزیون آهسته متوکلوپرامید بر میزان بهبود تهوع اثری ندارد در حالی که بروز آکاتیژیا و خواب‌آلودگی (Sedation) کاهش می‌دهد

EM Journal

یک مطالعه آینده‌نگرانه تصادفی دو سو کور برای تجویز متوکلوپرامید در بیماران دچار تهوع متوسط تا شدید در بخش اورژانس طراحی شد. گروهی mg 10 متوکلوپرامید همراه پلاسبو بولوس طی دو دقیقه دریافت می‌کردند و گروهی دیگر همین مقدار را طی 15 دقیقه. در کاهش میزان تهوع بین دو گروه تفاوتی مشاهده نشد اما آکاتیژیا و خواب‌آلودگی در گروه بولوس بیشتر بودند. لذا به نظر می‌رسد تجویز آهسته‌تر متوکلوپرامید ارجح باشد.


اثر سنکوپ بر BNP

EM Journal                                 

BNP می‌تواند مارکر پیش‌آگهی کننده خوبی برای سنکوپ باشد. هدف اصلی این مطالعه تعیین این بود که آیا در ارتباط با تظاهر حاد سنکوپ، تغییری در BNP رخ می‌دهد یا خیر؟ بیماران با سن ≥ 60 سال پس از بستری به علت سنکوپ وارد مطالعه شده و به صورت آینده نگرانه سطح BNP آنها در بدو بستری و به صورت سریال و سپس با فاصله 4 هفته‌ای چک شد. و سطح BNP در آنها تقریباً 48 ساعت اول دو برابر شده و بعد از 4 هفته طبیعی شده بود. در نتیجه مشخص شد که BNP می‌تواند در فاصله 18 ساعت تا یک هفته به اوج رسیده و سپس رو به کاهش بگذارد.


درمان سرپایی کودکان با سفتریاکسون: جایگزینی مفید برای بستری در بیمارستان

EM Journal

درمان کودکان با سفتریاکسون وریدی به صورت سرپایی اجازه می‌دهد تا کودک در خانه مانده ولی به طور منظم وقتی برای دریافت آنتی‌بیوتیک به اورژانس می‌آید ارزیابی شود. در این مطالعه اندیکاسیون، طول درمان و متغیرهای آزمایشگاهی ثبت شده و نظر والدین کودکان در مورد درمان سرپایی هم اخذ می‌شد. مواردی که نیاز به درمان سفتریاکسون داشتند عبارت بودند از تب بدون منشاء خاص، تونسیلیت، سلولیت پری‌اربیتال، عفونت ادراری، راش‌های پتشیال و لنفادنیت. میانه مدت درمان 3/2 روز بود. در بین 35 مورد مطالعه شده هیچ مورد باکتریمی مخفی وجود نداشت اما پنج مورد کشت ادراری مثبت بود و یک مورد هم درمان فوق شکست خورده و نیاز به درمان آنتی‌بیوتیک وریدی دیگری بود. نظر والدین و تحلیل هزینه‌ها نیز به نفع این روش بود.


ارزش Rigid Collar علاوه بر Head block

EM Journal

فقرات گردنی در تمام بیماران ترومایی دارای آسیب ستون فقرات گردنی یا با مکانیسم آسیبی که بالقوه ممکن است به فقرات گردنی آسیب رسانده باشد باید تا رد آسیب بی‌حرکت شوند. بی‌حرکتی کامل بیمار با یک یقه گردنی سخت، Back board و Head block در دستورالعمل ATLS توصیه می‌شود اما شواهد کافی برای حنایت از این دستورالعمل وجود ندارد. لذا در این مطالعه محدوده حرکتی فقرات گردنی توسط روش Computerized digital dual inclinometry در 10 داوطلب سالم با بستن یقه گردنی سخت، Head block و Back board و هر دو با هم اندازه‌گیری شد. میزان باز نمودن دهان نیز در هر حالت سنجیده شد. افزودن یقه گردنی سخت به سایر موارد، بی‌حرکتی بیشتری فراهم ننمود. باز کردن دهان در بیماران دارای یقه بسیار کمتر بود. لذا به نظر می‌رسد افزودن یقه گردنی غیرضروری و احتمالاً خطرناک است و این قانون و دستورالعمل باید مورد تجدید نظر قرار گیرد.


بهینه کردن آسایش بیمار: آیا درد اهمیت دارد یا آسیب؟

EM Journal

در سال‌های اخیر تمرکز بیشتری بر طب بیمار مدار با توجه بیشتر بر ارزیابی به موقع و درمان درد حاد شده است. %78 بیماران مراجعه کننده به ED درد داشته‌اند که اغلب از شدت آن در اولویت‌دهی بالینی در تریاژ استفاده می‌شود. دستورالعمل‌های بالینی جدید استفاده به موقع از ضد درد مناسب را به عنوان یک استاندارد بالینی ارائه می‌دهند. امتیاز درد به طور گسترده استفاده می‌شود چون برخی آن را به عنوان علامت حیاتی پنجم ذکر می‌کنند. جالب است که شواهد کمی برای مفید بودن این رویکرد وجود دارد. نتیجه بررسی‌های این مطالعه مشخص کرد که در مجموع تمرکز بیشتر بر کنترل درد است تا کاهش رنج بیمار که باید در اصل مورد توجه باشد و حتی کلیدی‌ترین تعیین کننده آسایش بیماران است. این مطالعه نشان داد که رویکرد طبیعت‌گرایانه فعلی این خطر را در بر دارد که از بسیاری منابع رنج غیر دردزای بیمار از جمله علایم فیزیکی (تهوع، سرگیجه، دیس‌پنه، خارش) و ذهنی (اضطراب، افسردگی، ترس، خشم) غافل بمانیم.

دفعات مشاهده: 13530 بار   |   دفعات چاپ: 1088 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 269 بار   |   0 نظر

کد امنیتی را در کادر بنویسید >
   
سایر مطالب این بخش سایر مطالب این بخش نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ ارسال به دوستان ارسال به دوستان
انجمن علمی تخصصی طب اورژانس ایران Iranian Society of Emergency Medicine

Copyright © 2010 Iranian Society of Emergency Medicine ,All Rights Reserved.
كليه حقوق ين وبسايت متعلق به انجمن علمي طب اورژنس ايران مي باشد
آدرس: تهران- خيابان ستارخان - خيابان نيايش- مجتمع بيمارستاني حضرت رسول اكرم (ص
تلفن66539255 -  توكلي09123180160 
تلفاكس:  -66539260

Persian site map - English site map - Created in 0.053 seconds with 831 queries by yektaweb 3503